Giriş

Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü koordinesinde yürütülen projeyle, İstanbul Arkeoloji Müzeleri yerleşkesinde yer alan tarihi yapılarda dönemsel müdahaleler tamamlandı. Osman Hamdi Bey’in liderliğinde 19. yüzyılın sonlarında temelleri atılan bu mimari kompleks, yalnızca barındırdığı arkeolojik koleksiyonla değil, Osmanlı Geç Dönemi mimarlık tarihi açısından da özgün bir konuma sahiptir.

Restorasyon projesi kapsamında Ana Bina (Klasik Bina), Eski Şark Eserleri Müzesi ve Çinili Köşk gibi tescilli tarihi strüktürlerin yanı sıra depolama alanları, vitrin sistemleri ve iklimlendirme altyapıları modernize edildi. Olası bir İstanbul depremine karşı yapılarda uygulanan güçlendirme teknikleri, mimari özgünlüğü bozmayacak koruma ilkeleri çerçevesinde hayata geçirildi.

Tarihsel ve Arkeolojik Bağlam

İstanbul Arkeoloji Müzeleri kompleksi, üç ana yapı grubundan oluşmaktadır. Fatih Sultan Mehmed döneminde 1472 yılında inşa edilen Çinili Köşk, sivil Osmanlı mimarisinin İstanbul’daki en erken örneklerindendir. Sanayi-i Nefise Mektebi olarak 1883’te Mimar Alexandre Vallaury tarafından inşa edilen bina, günümüzde Eski Şark Eserleri Müzesi olarak işlev görmektedir ve Mezopotamya, Mısır ile Anadolu’nun çivi yazılı tablet koleksiyonlarına ev sahipliği yapar.

Ana Binaların Mimari Değeri

Alexandre Vallaury mimarlığında, Sidon (Sayda) kral nekropolü kazılarından getirilen İskender Lahdi ve Ağlayan Kadınlar Lahdi gibi anıtsal eserleri sergilemek amacıyla özel olarak tasarlanan Ana Bina, 1891 yılında ziyarete açılmıştır. 1902 ve 1908 yıllarında eklenen kanatlarla genişletilen bina, cephesindeki Neoklasik alınlıkları ve sütunlu düzeniyle dünyada müze binası olarak inşa edilen nadir yapılardandır.

Yapısal müdahaleler sırasında, binaların özgün tavan süslemeleri, ahşap doğramaları ve mermer kaplamaları geleneksel restorasyon yöntemleriyle konservasyona tabi tutulmuş; eşzamanlı olarak sismik izolatörler ve çelik berkitmelerle statik sistem güçlendirilmiştir.

Uzman Değerlendirmesi